ترامپ در اتاق جنگاتاق جنگ در کاخ سفید، جایی که حساسترین تصمیمهای نظامی و امنیتی گرفته میشود، گاهی میتواند مسیر بازارهای مالی را نیز دگرگون کند. هر گونه خبری از تنش یا آرامش در این اتاق، معمولاً نوساناتی در قیمت طلا، نفت و ارزهای دیجیتال ایجاد میکند؛ چرا که سرمایهگذاران همواره به دنبال پیشبینی واکنشهای سیاسی به بحرانها هستند.
بر اساس گزارش ایرنا، در اوج تنشهای نظامی میان تهران و واشنگتن، شماری از مشاوران عالیرتبهٔ کاخ سفید برای جلوگیری از هرگونه تصمیم شتابزده، دونالد ترامپ را از نشستهای حساس اتاق جنگ کنار گذاشتند.
وال استریت ژورنال نوشته است که در یکی از حساسترین مقاطع درگیری، پس از سرنگونی یک جنگندهٔ آمریکایی در خاک ایران و همزمان با عملیات نجات خلبانان، مشاوران ارشد تصمیم گرفتند رئیسجمهور را از جزئیات لحظهبهلحظهٔ اتاق جنگ بیخبر نگه دارند. دلیل این اقدام، نگرانی از بیصبری و واکنشهای هیجانی ترامپ عنوان شده است؛ ویژگیهایی که به باور برخی مقامات میتوانست روند تصمیمگیری نظامی را مختل کند.
در چنین شرایطی، اطلاعات فقط در برهههای حساس و به صورت گزینشی در اختیار ترامپ قرار میگرفت. این رویکرد نشان میدهد که حتی در بالاترین سطح قدرت، نوعی مدیریت معکوس در اتاق جنگ شکل گرفته بود؛ به این معنا که تیم مشاوران تلاش میکرد جریان اطلاعات را کنترل کند تا از بروز تصمیمات ناگهانی یا احساسی جلوگیری شود. چنین رفتاری در ساختارهای کلاسیک قدرت نادر است و بیانگر عمق نگرانی درون دولت آمریکاست.
این گزارش همچنین به شخصیت متناقض ترامپ در زمان جنگ اشاره میکند. از یک سو او در فضای عمومی با لحنی تهاجمی و تهدیدآمیز ظاهر میشد، از جمله تهدید به نابودی زیرساختهای ایران یا انتشار پیامهای تند در شبکههای اجتماعی؛ و از سوی دیگر، در پشت صحنه اتاق جنگ نشانههایی از تردید، نگرانی و حتی ترس از پیامدهای جنگ در او دیده میشد.
به طور مشخص، پس از سرنگونی هواپیمای آمریکایی، ترامپ واکنشی بسیار احساسی نشان داد و ساعتها با خشم با اطرافیانش صحبت کرد. او همچنین بارها از عدم همراهی متحدان اروپایی شکایت داشت و افزایش قیمت سوخت را به عنوان یک تهدید سیاسی جدی در داخل آمریکا مطرح میکرد. این عوامل نشان میدهد که تصمیمات او نه تنها تحت تأثیر ملاحظات نظامی، بلکه به شدت وابسته به محاسبات سیاسی و افکار عمومی داخلی بوده است. چنین فضایی معمولاً واکنش سریع بازارهای مالی را در پی دارد؛ به طوری که هر گونه خبر از اختلاف در اتاق جنگ میتواند قیمت نفت را بالا ببرد یا سرمایهها را به سمت داراییهای امن مانند طلا سرازیر کند.
یکی دیگر از نکات مهم گزارش، اشاره به مقایسهٔ ذهنی ترامپ با بحران گروگانگیری ایران در سال ۱۹۷۹ است؛ بحرانی که به شکست سیاسی جیمی کارتر انجامید. به گفتهٔ منابع، این تجربهٔ تاریخی در ذهن ترامپ نقش پررنگی داشته و ترس از تکرار آن، بر تصمیماتش در اتاق جنگ سایه انداخته است.
در عین حال، رفتار متناقض ترامپ (نوسان میان تشدید نظامی و تلاش برای مذاکره) به سردرگمی متحدان بینالمللی او نیز دامن زده است. در حالی که او گاهی از «پایان قریبالوقوع جنگ» یا دستیابی به توافق سخن میگفت، مقامات سایر کشورها نسبت به این ادعاها تردید داشتند و همچنان خود را برای سناریوهای بدبینانه آماده میکردند.
